Niestety
bardzo często wiele firm spotyka się z nierzetelnymi kontrahentami,
wobec których nie można wyegzekwować zapłaty, choćby częściowej
czy deklaracji spłaty przynajmniej części należnych środków.
Ostatecznym krokiem postępowania w celu osiągnięcia swojej
należności jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
Na
postępowanie egzekucyjne składają się wszelkie prawne
normy, których celem jest przymusowe wypełnienie przez osobę
zadłużoną praw i obowiązków, do których zobowiązała się np.
poprzez podpisanie z wierzycielem stosownej umowy. Wszczęcie
egzekucji może nastąpić
z urzędu i na wniosek wierzyciela lub
prokuratora.
W
toku postępowania może dojść do zawieszenia postępowania lub
całkowitego jego umorzenia. Warto poznać zasadnicze różnice
pomiędzy tymi czynnościami.
W
pierwszej kolejności omówmy zawieszenie postępowania
egzekucyjnego, gdzie już sama nazwa wskazuje, że jest to czasowe
wstrzymanie egzekucji. Warto podkreślić, że jest to jedynie
czasowe rozwiązanie ponieważ
zazwyczaj
po ustaniu przeszkód, które były przyczyną zawieszenia zostaje
ono wznowione na tym samym etapie, na którym je zakończono.
Natomiast
całkowite umorzenie postępowania egzekucyjnego
to po prostu zakończenie postępowania bez zwrotu należności lub
jej części wierzycielowi. Jest ono jednak możliwe jedynie z mocy
prawa, lub na mocy postanowienia organu egzekucyjnego.
Podsumowując
wcześniejsze zagadnienie różnicy pomiędzy zawieszeniem a
całkowitym umorzeniem postępowania egzekucyjnego, chcemy
podkreślić, że podstawowa
różnica
pomiędzy złożeniem wniosku w przypadku umorzenia oraz zawieszenia
leży w osobie lub podmiocie, który ten wniosek składa. Umorzenie
na wniosek jest możliwe tylko ze strony wierzyciela (lub
automatycznie wtedy, kiedy dłużnik nie dysponuje żadnym
majątkiem).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz